W nagłym zagrożeniu dzwoń 112. Ta strona nie wysyła alarmów i nie zastępuje Alertu RCB, Regionalnego Systemu Ostrzegania ani poleceń służb.
Najpierw
Ustal z osobą, którą wspierasz, co zrobicie w sytuacji kryzysowej.
W sytuacjach kryzysowych pomóż osobom starszym, chorym czy z niepełnosprawnościami. Nie wszyscy mogą być świadomi nadchodzącego zagrożenia, dlatego przekaż im najważniejsze informacje i wyjaśnij, co trzeba zrobić.
- Porozmawiaj
- Pomóż się przygotować
- Powiedz służbom
Co robić, krok po kroku
1. Poznaj sąsiadów
Cel: Wiedzieć, kto może potrzebować wsparcia, a kto może je dać.
- Nawiąż kontakt z osobami, które mieszkają blisko Ciebie.
- Zaangażuj się w inicjatywy sąsiedzkie, grupy informacyjne czy tworzenie list kontaktowych.
Granica. Lista kontaktów sąsiedzkich jest dobrowolna i zostaje między sąsiadami. Nie publikuj jej.
Źródło: Poradnik bezpieczeństwa, s. 7.
2. Ustalcie sposób działania
Cel: Żeby w kryzysie nie trzeba było niczego wymyślać.
- Ustal z osobą, którą wspierasz, sposób działania w sytuacji kryzysowej.
Źródło: Poradnik bezpieczeństwa, s. 12.
3. Pomóż w przygotowaniach
Cel: Zadbać o leki, baterie i plecak.
- Spakuj plecak ewakuacyjny dla osoby wspieranej.
- Upewnij się, że ma zapas niezbędnych leków.
- Upewnij się, że ma zapas baterii do urządzeń wspomagających, takich jak aparat słuchowy czy sensor do pomiaru cukru.
Źródło: Poradnik bezpieczeństwa, s. 12.
4. Poinformuj służby
Cel: Żeby ratownicy wiedzieli, komu trzeba pomóc.
- W razie nagłego zagrożenia poinformuj służby ratownicze o osobie, która wymaga szczególnej pomocy podczas ewakuacji.
- Więcej o tym, jak wspierać osoby potrzebujące szczególnej pomocy, dowiesz się w urzędzie gminy.
Źródło: Poradnik bezpieczeństwa, s. 12.
5. Porozmawiaj z dziećmi
Cel: Zmniejszyć niepokój i dać dziecku jasną rolę.
- Przygotuj się do rozmowy i zadbaj o spokojną atmosferę. Dowiedz się, co dziecko już wie i jak się z tym czuje.
- Odpowiadaj szczerze, ale bez drastycznych szczegółów. Jeśli nie znasz odpowiedzi, możecie poszukać jej wspólnie.
- Obserwuj zachowanie dziecka i reaguj na jego emocje.
- Podkreśl, że możecie liczyć na pomoc rodziny, sąsiadów, strażaków, policjantów i ratowników.
- Wytłumacz dziecku, jakie będzie miało zadania, i przećwiczcie je razem.
Źródło: Poradnik bezpieczeństwa, s. 13.
6. Gdzie szukać wsparcia
Cel: Znać bezpłatne telefony wsparcia.
- 800 70 22 22: centrum wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym.
- 116 123: telefon zaufania dla dorosłych.
- 116 111: telefon zaufania dla dzieci i młodzieży.
- 800 12 12 12: dziecięcy telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka.
Źródło: Poradnik bezpieczeństwa, s. 3.
Tego nie rób
- Nie zakładaj, że każdy usłyszał alarm albo zrozumiał komunikat.
- Nie publikuj danych osób, które potrzebują pomocy.
- Nie opowiadaj dzieciom drastycznych szczegółów.
Przypadki szczególne
Dzieci i seniorzy
Przygotuj dla nich identyfikatory z imieniem, nazwiskiem i telefonem kontaktowym.
Pomoc humanitarna
Pomoc humanitarna zawsze jest bezpłatna. Nikt nie może żądać za nią pieniędzy ani przysług.
Lista kontrolna
- Wiem, kto w sąsiedztwie może potrzebować wsparcia.
- Ustaliliśmy z tą osobą, co robimy w kryzysie.
- Leki i baterie do urządzeń wspomagających są w zapasie.
- Plecak ewakuacyjny osoby wspieranej jest spakowany.
- Dzieci i seniorzy mają identyfikatory z telefonem kontaktowym.
- Rozmawiałem z dzieckiem o tym, co będzie robić.
Źródła
- Ministerstwo Obrony Narodowej, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, Poradnik bezpieczeństwa (Warszawa 2025). Sprawdzono 9.10.2026.
